تبلیغات
قرآن کلام خداوند - توصیه به دانشمندان علوم تجربی برای تفکّر و تعقّل شگفتی های آفرینش با آیات قرآن حکیم
قالب وبلاگ قالب وبلاگ


قرآن کلام خداوند

 

با عرض خوشآمدگوئی محضر بازدیدكنندگان التماس دعا داریم.

توصیه به دانشمندان علوم تجربی برای تفکّر و تعقّل شگفتی های آفرینش با آیات قرآن حکیم
بسم الله الرحمن الرحیم

تقدیم به دوستداران علم و حقیقت:

تفکّر و تعقّل در شگفتی های آفرینش، از مضامین اصلی قرآن حکیم است.

طبرسی در مجمع‌البیان آورده‌است: از رسول گرامی اسلام، صلّی‌الله علیه و آله و سلّم، این روایت مشهور است که وقتی آیات آخر سوره‌ی آل‌عمران (3:190)، در خصوص اختلاف شب و روز و...، نازل شد، پیامبر اکرم، صلّی‌الله علیه و آله و سلّم، فرمودند: وای به حال کسی که این آیات را در میان دو فکّ (دو لب) خود بیاورد و بگرداند و بخواند، ولی در آن‌ها تفکّر و تأمّل نکند!

جمله‌ی ﴿اخْتِلَفُ الَّیْلِ وَ النَّهَارِ﴾[1] از حقایق و رموز بسیاری برخوردار است و هر عقل سلیمی را به تحیّر و تعمّق بیش‌تر در آیات خداوند متعال وامی‌دارد.

ترتیب قرارگیری و تکرار کلمات قرآن حکیم از مصادیق اعجاز انشای ریاضی و عددی است. ذهن‌های باز و هوشیار می‌توانند با دقّت در آن حقایق بسیاری از جهان هستی و آفرینش را دریابند.

توصیه به دانشمندان علوم تجربی برای تفکّر و تعقّل شگفتی های آفرینش با آیات قرآن حکیم
بسم الله الرحمن الرحیم

تقدیم به دوستداران علم و حقیقت:

تفکّر و تعقّل در شگفتی های آفرینش، از مضامین اصلی قرآن حکیم است.

طبرسی در مجمع‌البیان آورده‌است: از رسول گرامی اسلام، صلّی‌الله علیه و آله و سلّم، این روایت مشهور است که وقتی آیات آخر سوره‌ی آل‌عمران (3:190)، در خصوص اختلاف شب و روز و...، نازل شد، پیامبر اکرم، صلّی‌الله علیه و آله و سلّم، فرمودند: وای به حال کسی که این آیات را در میان دو فکّ (دو لب) خود بیاورد و بگرداند و بخواند، ولی در آن‌ها تفکّر و تأمّل نکند!

جمله‌ی ﴿اخْتِلَفُ الَّیْلِ وَ النَّهَارِ﴾[1] از حقایق و رموز بسیاری برخوردار است و هر عقل سلیمی را به تحیّر و تعمّق بیش‌تر در آیات خداوند متعال وامی‌دارد.

ترتیب قرارگیری و تکرار کلمات قرآن حکیم از مصادیق اعجاز انشای ریاضی و عددی است. ذهن‌های باز و هوشیار می‌توانند با دقّت در آن حقایق بسیاری از جهان هستی و آفرینش را دریابند.

در آیه‌ی 33 سوره‌ی انبیا که شماره‌ی سوره و تعداد كلّ آیات آن و مجموع شماره‌ی سوره با تعداد آیات مضرب 7 دارد آمده‌است:[2]

﴿وَهُوَ الَّذِی خَلَقَ الَّیْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ﴾؛[3]

و او است كسى كه شب و روز و خورشید و ماه را پدید آورده‌است، هركدام از این دو در مدارى معیّن در حرکت هستند.

ترتیب کلمات ذكر شده در این آیه، قابل تأمّل است. ابتدا شب و بعد روز خلق شده و ماه را بعداز خورشید به‌وجود آورده‌است؛ این امر، توسّط تحقیقات دانشمدان به اثبات رسیده‌است.

خلقت این چهار مورد (الَّیْلَ؛ النَّهَارَ؛ الشَّمْسَ؛ الْقَمَرَ) با کلمات و عبارات آن ارتباط عددی دارد و این امر در کل مصحف قرآن عظیم رعایت شده‌است.

کلمه ها
 الَّیْلَ
 النَّهَارَ
 الشَّمْسَ
 الْقَمَرَ
 
تعداد حروف
 4
 6
 5
 5
 

با توجّه به جدول فوق، و از طرف نوشتاری و اولویّت ذکر 4 کلمه‌ی فوق، عدد 4655 حاصل می‌گردد که چهار مضرب دارد، دومرتبه مضرب 7 و مضرب 19 و 5 را نشان می‌دهد: 4655=7×7×19×5.

نکته دیگری که از این ارتباط عددی به‌دست می‌آید، اهمّیّت رسم‌الخط قرآن کریم است که «الَّیْلَ» به‌همین صورت نوشته می‌شود (نه به‌صورت اللَّیْلَ).

ترتیب ذکر کلمات نیز در آیات قرآن حکیم، دارای حکمت، نشانه و جایگاه خاصّی است و براساس نظام عددی دقیق می‌باشد.

در سوره‌ی نحل (شماره‌ی16) آیه‌ی 12 نیز چهار کلمه‌ی فوق به‌همین ترتیب تکرار شده‌است که جمع شماره‌ی سوره و آیه مضرب 19 دارد: 16+12=38=19×2.

﴿وَ سَخَّرَ لَكُمُ الَّیْلَ وَ الْنَّهَارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ الْنُّجُومُ مُسَخَّرَتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیَتٍ لِّقَوْمٍ یَعْقِلُونَ﴾؛[4]

و شب و روز و خورشید و ماه را براى شما رام گردانید و ستارگان به فرمان او مسخر شده‏اند، مسلماً در این امور، براى مردمى كه تعقّل مى‏كنند، نشانه‏هایی وجود دارد.

همان‌گونه که در آیه‌ی فوق تأکید شده‌است، برای این چهار کلمه، حقایق و نشانه‌های عددی بسیاری وجود دارد که باید در آن تعمّق و تعقّل کرد. تعداد تکرار چهار کلمه‌ی فوق نیز به‌ترتیب آمدن‌شان در آیه‌ی فوق است و از زیاد به کم است:

1-﴿الَّیْلَ﴾ 92 مرتبه؛

2-﴿الْنَّهَارَ﴾ 57 مرتبه؛

3-﴿الشَّمْسَ﴾ 33 مرتبه؛

4-﴿الْقَمَرَ﴾ 27 مرتبه؛

اگر چهار عدد فوق را کنار هم بگذاریم، عدد 92573327 به‌دست می‌آید که مضربی از 7 خواهد داشت.[5]

علاوه‌بر آن، مجموع ارقام عدد فوق نیز مضربی از 19 داشته و ارتباط عدد 7 و 19 را نشان می‌دهد.[6]

هم‌چنین اگر عدد فوق را برعکس کنیم، باز مضرب 7 دارد و نشانه‌ی دیگری از اعجاز عددی قرآن حکیم است که باید در آن تأمّل و تعقّل کرد.[7]

کلمه‌ی«شمس» و «قمر» (خورشید و ماه) در 19 جای قرآن مجید با هم آمده‌است. دانشمندان نجوم نشان داده‌اند، که در 19 موقعیّت، خورشید و ماه نزدیک هم قرار می‌گیرند. هم‌چنین ماه یک دوره‌ی19 روزه هم دارد.

جمع کلّ تکرار چهار کلمه‌ی (الَّیْلَ؛ النَّهَارَ؛ الشَّمْسَ؛ الْقَمَرَ) برابر 209 است:

92+57+33+27=209=19×11.[8]

همان‌گونه که علم نجوم به اثبات رسانده‌است ماه در 19 موضع نزدیک خورشید می‌شود و خورشید هم در 11 سال در وضعیّت و نظام و دوره‌ی خاصّی قرار می‌گیرد که تکرار می‌شود (209=19×11).

با توجّه به این موضوع (تکرار 4 کلمه‌ی فوق در قرآن مجید، 209 مرتبه) هر 209 سال ماه و خورشید در یک وضعیّت قرار می‌گیرد.

در آیه‌ی 5 سوره‌ی الرّحمن آمده‌است:

﴿الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ﴾؛[9]خورشید و ماه برطبق حساب منظّمی می‏گردند.

این آیه از انتهای قرآن مجید، آیه‌ی 1330 است (فتأمّل): 1330=7×19×10.

با تسبیح خداوند متعال به آیه‌ی 5 سوره‌ی یونس (10) اشاره می‌شود:

﴿هُوَ الَّذِی جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیَاء وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُواْ عَدَدَ السِّنِینَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللّهُ ذَلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ یُفَصِّلُ الآیَتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ﴾؛[10]

او است كسى كه خورشید را روشنایى بخشید و ماه را تابان كرد؛ و براى آن منزل‌هایى معیّن كرد تا شماره‌ی سال‌ها و حساب را بدانید؛ خدا این‌ها را جز به حقّ نیافریده‌است، نشانه‏هاى خود را براى گروهى كه اهل دانش‌اند، به روشنى بیان مى‏كند.

در قرآن مجید، کلمه‌ی ﴿الَّیْلَ﴾ 92 مرتبه و کلمه‌ی ﴿الْنَّهَارَ﴾ 57 مرتبه تکرار شده‌است که کلمه‌ی ﴿الَّیْلَ﴾ بیش‌تر از ﴿الْنَّهَارَ﴾ در قرآن حکیم ذکر شده‌است و هم‌چنین اختلاف این دو عدد نیز مضربی از 7 را نشان می‌دهد: 57-92=35=7×5.


عدد و مضرب 5 علاوه‌بر نشانه‌ای از خواندن نمازهای روزانه در 5 وقت، شاهد 5 بار تکرار جمله‌ی ﴿اخْتِلَفُ الَّیْلِ وَ النَّهَارِ﴾[11] در قرآن حکیم را نشان می‌دهد. این 5 تكرار در 5 سوره آمده‌است.

جمع شماره‌ی5 سوره‌ای كه جمله‌ی ﴿اخْتِلَفُ الَّیْلِ وَ النَّهَارِ﴾ در آن آمده‌است برابر 83 می‌باشد و جمع كلّ آیات آن‌ها برابر 750 است كه مجموع این دو عدد برابر 833 است كه دومرتبه مضرب 7 و مضرب تعداد ركعت‌های نمازهای واجب روزانه را نشان می‌دهد: 83+750=833=7×7×17.


و بسیاری از موارد دیگر....
سر تعظیم در مقابل خداوند متعال و پروردگار ازلی فرود می آوریم و از او درخواست شناخت بیش تر و توفیق تفکّر و تعقّل در آیات قرآن حکیم را نیز از او می خواهیم.
محمدامین احمدی فقیه-خرداد ۱۳۹۰


--------------------------------------------------------------------------------

[1]در قرآن حكیم 5 مرتبه آمده‌است، این تکرارها عبارت است از: (2:164)؛ (3:190)؛ (10:6)؛ (23:80)؛ (45:5).

[2] 21+112=133=7×19

[3]سوره‌ی انبیا (21) آیه‌ی 33. (3+3=6 خداوند متعال جهان را در 6 روز آفرید).

[4]سوره‌ی نحل (16) آیه‌ی 12.

[5]92573327=7×13224761

[6]7+2+3+3+7+5+2+9=38=19×2

[7]72337529=7×7×1476276

[8]مضرب 11 معادل ارزش ابجد ﴿هو﴾ است كه اشاره به ﴿اللّه﴾ دارد.

[9]سوره‌ی الرّحمن (55) آیه‌ی 5.

[10]سوره‌ی یونس (10) آیه‌ی 5.

[11](2:164)؛ (3:190)؛ (10:6)؛ (23:80)؛ (45:5).





طبقه بندی: اعجاز قرآن،  علم قرآن، 
.: Weblog Themes By Pichak :.


 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگقالب وبلاگ